“Het gebouw van de toekomst wordt een materialenbank, ontworpen zodat alles klaar is voor hergebruik.”

Ik denk niet dat we een revolutie nodig hebben. We moeten gewoon de realiteit organiseren die volgt op de wereld zoals we die nu kennen. In die toekomstige realiteit moeten we onze kijk volledig veranderen. We zullen geen gebouwen meer neerzetten zoals we dat vandaag doen. Ze zullen eerder het resultaat zijn van een logistiek proces: een gebouw wordt een materialenbank, ontworpen zodat alles klaar is voor hergebruik. Neem afval, bijvoorbeeld. Dat is het laatste overblijfsel van het “oude” systeem, beschouwd als materiaal zonder identiteit, zonder waarde. Maar als je afval registreert met materiaalpaspoorten, geef je het een nieuwe identiteit, een waarde. Het kan dan worden omgezet in nieuwe grondstoffen voor nieuwe projecten. Laten we afval behandelen als kunstwerken!

Het gaat dus minder om een revolutie, en meer om een diepgaande verandering in onze praktijken. We moeten echt beseffen dat wij als mensen “gasten op aarde” zijn. Niets behoort ons toe. Vanuit dat uitgangspunt kunnen we onze economie herontwerpen. Alleen een verandering in mentaliteit zal leiden tot een verandering in ons klimaattraject.

Afval is het laatste overblijfsel van het ‘oude’ systeem.

Duurzaamheid heeft niets te maken met circulariteit. Duurzaamheid betekent het optimaliseren van het bestaande systeem. Circulariteit betekent het omvormen tot een nieuw systeem. Het concept van circulariteit is dus fundamenteel verschillend van duurzaamheid. Je kunt een duurzaam gebouw maken dat niet circulair is, en omgekeerd een circulair gebouw dat niet duurzaam is.

Dat is een fundamentele vraag. Vandaag denken de meeste mensen dat het volstaat om slim te zijn, te hergebruiken, te minimaliseren, enzovoort. Maar volgens mij moeten we onze blik verruimen en onze houding volledig veranderen: we moeten beseffen dat we slechts gasten zijn op planeet Aarde. We zijn in geen geval de gastheren. De aarde functioneert in een gesloten systeem met beperkte hulpbronnen, dus we moeten zorg dragen voor alles wat ze ons biedt. Je kunt uit mijn antwoord afleiden dat we, in het licht van klimaatverandering, vooral een radicale verandering van mentaliteit nodig hebben. Wat maakt leven mogelijk? Dat is de grote opdracht voor de mensheid in de komende jaren: beseffen dat we van alles afhankelijk zijn, en dat we als gasten onze houding moeten aanpassen.

Vandaag denken de meeste mensen dat het volstaat om slim te zijn, te hergebruiken, te minimaliseren, enzovoort. Maar volgens mij moeten we onze houding volledig veranderen.